![]() |
วันที่ 7 กรกฎาคม
หรือวันที่ 7 เดือน 7
ชาวญี่ปุ่นถือว่าเป็นวันแห่งเทศกาลทานาบาตะ
(Tanabata)
เป็นวันแห่งความรักที่เจ้าหญิงทอผ้าและชายเลี้ยงวัวจะได้พบกันเพียงปีละครั้ง
ผู้คนจะเขียนคำอธิษฐานลงบนกระดาษแผ่นเล็กๆ
ที่เรียกว่า ทังซะกุ (Tanzaku)
แล้วนำไปแขวนไว้กับกิ่งไผ่เพื่ออธิษฐานขอพรจากดวงดาว
ในคืนวันเทศกาลทานาบาตะ
ดาวโอริฮิเมะ (Vega) หรือดาวเจ้าหญิงทอผ้า
และดาวฮิโคะโบชิ (Altair)
หรือดาวชายเลี้ยงวัว
จะส่องแสงโดดเด่นที่สุดในรอบปี
ตามตำนานของเจ้าหญิงทอผ้าและชายเลี้ยงวัวที่ตกหลุมรักกัน
และเริ่มละทิ้งหน้าที่ของตน
เมื่อบิดาของโอริฮิเมะที่เป็นผู้ปกครองสวรรค์รู้เข้าก็โกรธมาก
จึงแยกทั้งคู่ออกจากกันโดยมีทางช้างเผือกคั่นกลาง
ทั้งสองจะมาพบกันได้ปีละ 1 ครั้งในวันที่
7 เดือน 7
ดาวคนเลี้ยงวัวเป็นตัวแทนของพรสวรรค์ด้านศิลปะ
ส่วนดาวหญิงทอผ้าเป็นตัวแทนของความสูงศักดิ์
แผ่นทังซะกุสำหรับเขียนคำอธิษฐานนั้น
เดิมจะใช้กระดาษเพียงแค่ 5 สี ได้แก่สีฟ้า
แดง เหลือง ขาว และดำ (หรือม่วง)
แต่ละสีจะมีความหมายต่างๆ กัน
ด้านในเขียนคำอธิษฐานไว้
พร้อมด้วยของประดับชนิดอื่นๆ
ที่ทำจากกระดาษ
นำไปแขวนประดับไว้กับกิ่งไผ่คล้ายกับการตกแต่งต้นคริสต์มาส
เพราะว่าต้นไผ่ถือเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่จะช่วยปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายได้
เมื่อจบเทศกาลจะนำต้นไผ่นี้ไปลอยน้ำ
ของประดับอื่นๆ
ที่นำมาประดับบนกิ่งไผ่ร่วมกับทังซะกุ
ได้แก่ นกกระเรียนกระดาษ
เพื่อขอพรให้อายุยืนยาว โคมกระดาษ
ถุงคินชะกุที่เป็นสัญลักษณ์แทนกระเป๋าเงินเพื่อขอพรให้ร่ำรวย
ของตกแต่งรูปร่างคล้ายแหทำจากกระดาษ
เพื่อขอพรให้การประมงรุ่งเรือง
กระดาษที่พับเป็นตุ๊กตาหรือกิโมโน
เชื่อว่าจะช่วยปัดเป่าโรคภัยไข้เจ็บและอื่นๆ
ตามแต่วัฒนธรรมของแต่ละท้องถิ่น
ในช่วงเทศกาลทานาบาตะ
สถานที่หลายแห่งในญี่ปุ่นจะมีการประดับตกแต่งอย่างเป็นเอกลักษณ์ด้วยต้นไผ่แขวนกระดาษขอพร
โคมกระดาษ และเครื่องประดับต่างๆ
ที่ทำจากกระดาษสีสันสวยงาม
นักท่องเที่ยวอาจใส่ชุดยูกาตะไปเที่ยวเช่นเดียวกับเทศกาลฤดูร้อนอื่นๆ
เรื่องและภาพประกอบ
: รัชนก ทองขาวขำ
